|
|
|
De Ordedienst (OD) |
|
|
De Ordedienst (OD) was een verzetsorganisatie die voornamelijk bestond uit militairen uit het voormalige Nederlandse leger, die hun eed om altijd voor hun vaderland op te komen wilde naleven. In het begin van de oorlog was de OD een organisatie die zich voornamelijk bezighield met het te verwachten machtsvacuüm als de Duitse bezetter zou capituleren. De OD wilde de orde en chaos na de bevrijding handhaven en een eventuele communistische revolutie verhinderen totdat het ambtelijk apparaat weer ingesteld kon worden.
Omdat het steeds langer duurde voor de bevrijding kwam - aanvankelijk rekende men erop dat het Duitse leger binnen een jaar verslagen zou worden - ontwikkelde de OD zich steeds meer tot een verzetsbeweging met een militaire achtergrond. De OD had te kampen met veel tegenslagen, in mei 1942 werden 2000 voormalige beroepsofficieren (opnieuw) krijgsgevangen genomen nadat de Duitsers direct na de capitulatie alle Nederlandse krijgsgevangenen vrijgelaten hadden. Op 28 april 1943 kwam de bezetter met de mededeling dat alle Nederlandse militairen terug werden gevoerd in krijgsgevangenschap en zich moesten melden. Dit kwam bovenop de Jodendeportaties en de verplichting voor de Arbeidseinsatz. Dit zorgde voor een grote leegloop binnen de OD.
Ondanks deze tegenslagen wist de OD zich te hergroeperen en kwam onder leiding van Jonkheer P.J. Six te staan, de OD werd daarna ook wel de Tweede OD genoemd. De taak van Ordedienst na de capitulatie van de Duitsers werd nooit uitgevoerd want op 5 september 1944 werd ook de OD bij de Binnenlandse Strijdkrachten (BS) gevoegd. Ook was in Londen door de regering in ballingschap het Militair Gezag (MG) opgericht welke de taken zou moeten volbrengen die de OD zichzelf eigenlijk had toebedeeld. De OD zorgde na de bevrijding in het bezette gebied vaak noodgedwongen onder bevel van het MG voor de openbare orde zolang de politie op non-actief was gesteld in verband met de zuivering van Duitse invloeden. |
|
